Selama lebih daripada setahun, Teleskop Angkasa James Webb tidak berhenti mengejutkan kami. Teleskop ini terus membantu komuniti saintifik merungkai enigma alam semesta. Semasa salah satu pengembaraan terbaharunya, dia berjaya menangkap struktur menarik yang terletak di salah satu buruj yang paling dikenali di langit, jauh dari Sistem Suria kita. Ia adalah mengenai kelahiran bintang di Orion.
Kelahiran bintang di Orion
Saksi-saksi pembentukan bintang sememangnya luar biasa. Fokus utama kisah ini ialah struktur luar biasa yang dikenali sebagai HH212. Terletak di dalam buruj Orion, ia berfungsi sebagai bukti keupayaan Teleskop Angkasa James Webb. Walaupun kelahiran anak secara meluas dianggap sebagai salah satu pengalaman manusia yang paling sengit, kesan selepas kelahiran bintang juga menakjubkan. Fenomena ini amat jelas kelihatan di rantau Herbig-Haro , khususnya dalam struktur HH212, yang hanya boleh diperhatikan dalam spektrum cahaya inframerah.
Terletak kira-kira 1.200 tahun cahaya dari Bumi, di pusat HH112 terletaknya sebuah protobintang yang hampir tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Protobintang ini hanya berusia 50.000 tahun, setanding dengan bayi dalam istilah manusia. Walaupun ia mungkin kelihatan mudah, ia berpotensi untuk menjadi bintang sebesar Matahari kita. Untuk lebih memahami proses ini, anda boleh meneroka bagaimana bintang terbentuk dan peringkat perkembangannya yang berbeza dalam artikel yang berkaitan dengan bintang yang lebih besar daripada Matahari.
James Webb menangkap kelahiran bintang di Orion
Tahun 2023 bukanlah tahun penemuan HH112, kerana ia telah dikenal pasti pada tahun 1993 oleh ahli astronomi di Balai Cerap Mauna Kea menggunakan Kemudahan Teleskop Inframerah NASA. Walau bagaimanapun, Teleskop Angkasa James Webb telah mendedahkan tahap kerumitan dalam pemerhatian kami terhadap struktur ini yang sebelum ini tidak dapat dicapai. Keupayaan untuk mengesan butiran pada panjang gelombang yang berbeza membolehkan pemahaman yang lebih mendalam tentang fenomena ini. Untuk mengetahui lebih lanjut, anda boleh melayari halaman yang dikhaskan untuk mengapa bintang berkelip dan memahami bagaimana pemerhatian dalam jalur yang berbeza membantu membuka rahsia kosmos ini.
Menurut Profesor Mark McCaughrean, penasihat kanan ESA, imej terbaharu ialah kompilasi enam panjang gelombang yang berbeza dan sepuluh kali lebih tepat daripada mana-mana imej sebelumnya. Tambahan pula, beliau menyatakan bahawa:
Penemuan HH112 telah diperhatikan berulang kali menggunakan teknologi yang semakin canggih , seperti teleskop yang lebih besar, kamera inframerah yang lebih baik, dan imej beresolusi lebih tinggi. Walau bagaimanapun, imej daripada James Webb telah mengatasi semua pemerhatian sebelumnya. Walaupun struktur HH112 sangat besar, merangkumi 2,3 tahun cahaya, bintang itu sendiri masih tersembunyi daripada pandangan. Hanya jirim yang dibebaskan sebagai jet yang didorong ke arah yang bertentangan dapat dikesan.
Selain itu, kejutan arka boleh dilihat bergerak ke luar sebagai gelombang kejutan dari bintang. Ia adalah perkara biasa bagi mana-mana bahan yang tidak digunakan oleh bintang untuk membentuk cakera pertambahan dan mengorbit di sekelilingnya, yang pada masa hadapan yang jauh akan menimbulkan asteroid, planet dan komet.
Ciri Teleskop James Webb
Teleskop Angkasa James Webb ialah sebuah balai cerap angkasa yang direka untuk meneroka alam semesta dalam panjang gelombang inframerah. Ia dinamakan sempena Pentadbir NASA James E. Webb, yang memainkan peranan penting dalam program angkasa lepas A.S. semasa tahun 1960-an. James Webb ialah kerjasama antarabangsa antara NASA, Agensi Angkasa Eropah (ESA), dan Agensi Angkasa Kanada (CSA).
Dengan cermin utama berdiameter 6.5 meter, Teleskop Angkasa James Webb jauh lebih besar daripada pendahulunya, Teleskop Angkasa Hubble. Teleskop ini direka bentuk untuk mengkaji objek kosmik dalam inframerah, membolehkannya memerhati kawasan angkasa lepas yang sukar dikaji dalam cahaya yang boleh dilihat. Cahaya inframerah amat berguna untuk menembusi awan debu kosmik dan memerhati objek sejuk, seperti membentuk planet dan bintang yang baru lahir.
Pelancaran Teleskop Angkasa James Webb merupakan satu peristiwa penting dalam penerokaan angkasa lepas dan astronomi, kerana ia dijangka mendedahkan aspek baharu pembentukan bintang, galaksi jauh, komposisi atmosfera eksoplanet dan fenomena kosmik lain yang menarik. Lokasinya di titik L2 Lagrange, kira-kira 1.5 juta kilometer dari Bumi, membolehkan teleskop kekal sejuk dan memberikan pemerhatian yang stabil dan terperinci.
James Webb ialah instrumen utama dalam memajukan pemahaman kita tentang alam semesta, dan penemuan serta pemerhatiannya dijangka memberi kesan ketara kepada pelbagai bidang astronomi dan astrofizik.
Keupayaan teleskop
Teleskop Angkasa James Webb telah menonjol kerana sumbangan besarnya kepada sains astronomi sejak ia dicipta. Ini adalah beberapa keupayaannya:
- Pemerhatian galaksi jauh: Terima kasih kepada keupayaannya untuk mengesan sinaran inframerah, James Webb akan dapat mengkaji galaksi jauh dan memerhati peristiwa kosmik yang berlaku sejurus selepas Letupan Besar. Ini akan membolehkan para saintis memahami dengan lebih baik pembentukan dan evolusi galaksi sepanjang sejarah alam semesta.
- Pencirian exoplanet: Teleskop akan memainkan peranan penting dalam kajian exoplanet, planet yang mengorbit bintang di luar sistem suria kita. Dengan menganalisis cahaya yang melalui atmosfera exoplanet ini, teleskop akan memberikan maklumat tentang mereka komposisi kimia dan keadaan atmosfera, yang mungkin termasuk tanda-tanda biotandatangan yang mungkin.
- Penyelidikan pembentukan bintang: Teleskop ini membolehkan ahli astronomi memerhati kawasan di mana bintang terbentuk dan mengkaji proses secara terperinci. Ini termasuk kajian awan molekul dan cakera protoplanet, memberikan maklumat berharga tentang cara bintang dan sistem planet dilahirkan dan berkembang.
- Penerokaan objek sejuk dan gelap: Terima kasih kepada keupayaannya untuk memerhati dalam inframerah, James Webb boleh menembusi awan debu kosmik dan mengkaji objek sejuk yang sukar dikesan pada panjang gelombang yang boleh dilihat. Ini termasuk pemerhatian kerdil perang, objek yang berada di antara bintang dan planet dari segi suhu dan jisim.
- Penyiasatan atmosfera planet dalam Sistem Suria: Walaupun James Webb direka terutamanya untuk pemerhatian di luar sistem suria kita, ia juga akan digunakan untuk mengkaji objek di dalamnya. Sebagai contoh, ia membolehkan kita menganalisis secara terperinci atmosfera planet dalam sistem suria kita, seperti Musytari, Zuhal, Uranus dan Neptun.
